Alles gaat hier een beetje z'n gangetje. De tweede ronde met kuren is net afgelopen. De komende week is dus even weer rustig wat betreft chemo's.
De arts is tot nu toe heel tevreden over het verloop en de bijbehorende bloedwaarden. Wel heeft Ineke komende week een afspraak bij een neuroloog vanwege toegenomen duizeligheid en slecht zicht aan haar linkeroog. Dit schijnt niet logisch samen te hangen met de chemokuren, dus daar zal apart naar gekeken worden. Hopelijk komt er niets ernstigs uit deze onderzoeken.
Daarnaast is oma/moeder Douma ruim een week geleden overleden. Zij is rustig naar haar Heer gegaan, wat ze ook graag wilde. Dus de afgelopen week stond voornamelijk in het teken van de begrafenis. Dat heeft woensdag plaatsgevonden. Gelukkig kon Ineke er ook bij zijn en voor zover het nu lijkt heeft zij niets overgehouden van het 'zijn onder de mensen' en de harde gure wind die in het hoge noorden waaide. Het was een mooie samenkomst, een waardig afscheid van een lieve moeder en oma.
Hiermee valt ook een stuk intensieve zorg weg, die er de laatste jaren was voor moeder Douma. En dat zal wel een zekere leegte met zich meebrengen...
Op de begrafenis sprak de dominee over psalm 84. Prachtig, ook om hier nog even bij stil te staan (vers 6-8 en 12-13):
Gelukkig wie bij u hun toevlucht zoeken,
met in hun hart de wegen naar u.
Trekken zij door een dal van dorheid,
het verandert voor hen in een oase;
rijke zegen daalt als regen neer.
Steeds krachtiger gaan zij voort...
Want God, de HEER, is een zon en een schild.
Genade en glorie schenkt de HEER,
zijn weldaden weigert hij niet
aan wie onbevangen op weg gaan.
HEER van de hemelse machten,
gelukkig de mens die op u vertrouwt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten